Archiwa kategorii: polisa turystyczna

Polisa na wyjazdy

Bezpłatna pomoc lekarska w krajach UE w ramach NFZ

Wyjeżdżając za granicę do jednego z krajów Unii Europejskiej musimy posiadać tzw. Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego, która jest wydawana przez Narodowy Fundusz Zdrowia. W roku 2017 złożono 3389 tysięcy wniosków o jej wydanie, co w stosunku do roku poprzedniego stanowi wzrost o 29%. Podczas zagranicznych wyjazdów karta pokrywa jednak tylko część wydatków na leczenie – przypomina Superpolisa Ubezpieczenia.

 EKUZ uprawnia osoby ubezpieczone w NFZ do korzystania z opieki zdrowotnej na terenie Unii Europejskiej, Islandii, Liechtensteinu, Norwegii i Szwajcarii przez okres 6 miesięcy, na identycznych zasadach, jakie obowiązują obywateli tych państw. Oznacza to, że jeśli tamtejsi obywatele współpłacą za leczenie, to i my będziemy musieli. Karta ta nie pokrywa też kilku znaczących kosztów, o czym warto pamiętać przed jej wyrobieniem – tłumaczy Jakub Nowińskiczłonek zarządu Superpolisy Ubezpieczenia.

Na bezpłatną pomoc lekarską udzieloną przez zagraniczne placówki medyczne można liczyć tylko w zakresie określonym przepisami danego państwa członkowskiego UE. Np. w Niemczech trzeba zapłacić za pierwszą wizytę u lekarza, a każdy dzień pobytu w szpitalu kosztuje 10 euro. Z kolei we Francji posiadacz EKUZ i tak zapłaci 30% wysokości honorarium lekarza, 20% kosztów leczenia stacjonarnego i 25% szpitalnego oraz między 35 a 65% kosztów leków. We Włoszech za niektóre leki trzeba zapłacić 50, a nawet 100% ceny, a w Belgii płaci się z własnej kieszeni za 25% kosztów leczenia i lekarstw.

Klient posiadający jedynie EKUZ ponosi wszystkie koszty transportu sanitarnego do Polski oraz ratownictwa górskiego. Warto też pamiętać, że w wielu kurortach turystycznych lekarze przyjmują tylko prywatnie, nie honorując EKUZ. W dodatku świadczenia zdrowotne związane z leczeniem skutków wypadków podczas uprawiania sportów (np. zimowych) mogą być obciążone wyższymi opłatami.

 Na przełomie kwietnia i maja wciąż czynnych jest wiele tras narciarskich. Sam NFZ zachęca, by przed wyjazdem np. do znanych kurortów zaopatrzyć się w ubezpieczenie turystyczne, które zadziała w sytuacjach wyłączonych z zakresu ochrony w ramach EKUZ. Dobrowolna, kupowana na własną rękę polisa turystyczna przede wszystkim zapewnia pokrycie kosztów leczenia bez konieczności współpłacenia, a także ratownictwa i transportu medycznego – od pomocy i transportu z miejsca zdarzenia do szpitala, po transport do kraju pod opieką lekarza. W ramach polisy można też skorzystać z prywatnych placówek i całodobowego dostępu do centrum pomocowego. Co ważne, sami nie musimy niczego załatwiać – powiadamiamy centrum pomocowe, a resztę załatwia za nas ubezpieczyciel – zauważa Jakub Nowiński. – Polisa turystyczna oferuje również dodatkowe rodzaje ochrony, jak np. OC w życiu prywatnym, ubezpieczenie NNW czy bagażu podróżnego – dodaje.

Źródło: brandscope.pl

Ubezpieczenie od terroryzmu

W ofercie towarzystw ubezpieczeniowych pojawia się możliwość ubezpieczenia ryzyka na wypadek aktów terroru. Dotyczy to wyjazdów zagranicznych i najczęściej występuje jako opcja dodatkowa do polisy turystycznej.

– W związku z obecną sytuację w Europie, obserwujemy duże zainteresowanie możliwością włączenia ryzyka aktów terroru do ubezpieczeń turystycznych. Mogę powiedzieć, że nasi klienci nie tylko pytają o taką możliwość, lecz faktycznie chcą z niej korzystać. W naszym ubezpieczeniu podróżnym Compensa Voyage dajemy więc możliwość rozszerzenia ochrony o klauzulę akty terroru lub wojny i dostrzegamy, że z tej opcji korzysta w tym roku zdecydowana większość naszych klientów – mówi Andrzej Paduszyński, dyrektor Departamentu Ubezpieczeń Indywidualnych w Compensa TU.

Rozszerzone o klauzulę aktów terroru ubezpieczenie obejmuje zdarzenia powstałe na całym świata, ale z wyłączeniem państw, w odniesieniu do których w dniu rozpoczęcia podróży Ministerstwo Spraw Zagranicznych zalecało na swojej stronie internetowej całkowitą rezygnację z wyjazdu (status „nie podróżuj”) lub natychmiastowe ich opuszczenie (status „opuść natychmiast”). – Tak jak w standardowej wersji polisy ochrona ubezpieczeniowa obejmuje przede wszystkim pokrycie kosztów leczenia, następstwa nieszczęśliwych wypadków. Ale klauzula aktów terroru lub wojny znosi znajdujący się zazwyczaj w OWU zapis, zgodnie z którym ubezpieczyciel nie ponosi odpowiedzialności za zdarzenia powstałe wskutek  aktów terroru – dodaje Andrzej Paduszyński.

Każda zgłoszona szkoda jest rozpatrywana indywidualnie, ale podstawowe założenie rozszerzenia ochrony o klauzulę aktów terroru zakłada umożliwienie turystom korzystania z niej w takich sytuacjach, jakie tak często miały miejsce w ostatnim czasie, m.in. w Londynie, Manchesterze czy Berlinie. Włączenie tej możliwości do podstawowej ochrony nie musi być drogie – np. w Compensie dodatkowa składka wynosi 5 zł na osobę bez względu na długość okresu ubezpieczenia oraz w przypadku polis otwartych 5 zł za każde 50 dni spędzonych za granicą przez posiadającą ochronę osobę.

 

Źródło: Compensa 

Odszkodowanie za odwołany lot

Linie lotnicze lub dowolny przewoźnik lotniczy ma obowiązek poinformować pasażera o odwołaniu lotu najpóźniej na dwa tygodnie przed terminem.

Przewoźnik lotniczy, który nie jest w stanie udowodnić, że pasażer został poinformowany o odwołaniu jego lotu ponad dwa tygodnie przed planowanym czasem odlotu jest zobowiązany do zapłaty odszkodowania na rzecz tego pasażera. Dotyczy to nie tylko sytuacji, w której umowa przewozu została zawarta bezpośrednio między pasażerem a przewoźnikiem lotniczym, lecz także sytuacji, w której umowa została zawarta za pośrednictwem internetowego biura podróży – orzekł 11 maja Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).

Wyrok Trybunału zapadł w sprawie Basa Jacoba Adriaana Krijgsmana, który zarezerwował za pośrednictwem internetowego biura podróży bilet na obsługiwany przez przewoźnika lotniczego SLM lot z portu lotniczego Amsterdam Schiphol do Paramaribo (Surinam) i z powrotem. Odlot był przewidziany na 14 listopada 2014 r. 9 października SLM poinformował biuro podróży o odwołaniu lotu. 4 listopada B.J.A. Krijgsman został o tym fakcie poinformowany przez biuro podróży za pośrednictwem poczty elektronicznej.

Powołując się na rozporządzenie Unii w dziedzinie odszkodowania pasażerów w wypadku odwołania lotu*, B.J.A. Krijgsman wystąpił do SLM z żądaniem zapłaty ryczałtu w wysokości 600 euro. Akt ów stanowi w szczególności, że pasażerowie mają prawo do odszkodowania od przewoźnika lotniczego, chyba że zostali poinformowani o odwołaniu lotu co najmniej dwa tygodnie przed planowym czasem odlotu.

SLM odmówił jednak zapłaty odszkodowania ze względu na to, że informacja dotycząca zmiany daty odlotu została przekazana biuru podróży 9 października. Ono z kolei poinformowało klienta, iż nie ponosi jakiejkolwiek odpowiedzialności, gdyż jego pełnomocnictwo ogranicza się do zawierania umów między pasażerami a przewoźnikiem lotniczym i że nie było ono zatem odpowiedzialne za zmiany czasu odlotu. Zdaniem biura podróży, odpowiedzialność za poinformowanie pasażerów w takiej sytuacji spoczywa na przewoźniku lotniczym, któremu przekazano w rejestrze rezerwacji adres email pasażera.

B.J.A. Krijgsman wniósł następnie powództwo do sądu rejonowego dla Niderlandów Północnych o zasądzenie od SLM w/w kwoty. Uznawszy, że rozporządzenie europejskie nie uściśla szczegółowych zasad, w oparciu o które przewoźnik lotniczy powinien poinformować pasażerów o odwołaniu lotu w sytuacji, gdy umowa przewozu została zawarta za pośrednictwem biura podróży lub strony internetowej, sąd ten postanowił zwrócić się z pytaniem do TSUE. Ten zaś w ogłoszonym 11 maja wyroku przypomniał, że zgodnie z rozporządzeniem ciężar dowodu tego, czy i kiedy pasażerowie zostali poinformowani o odwołaniu lotu, spoczywa na obsługującym przewoźniku lotniczym. Jako że nie jest on w stanie udowodnić, iż pasażer został poinformowany o odwołaniu jego lotu ponad dwa tygodnie przed planowanym czasem odlotu, to jest zobowiązany do zapłaty odszkodowania przewidzianego rozporządzeniem.

Trybunał uściślił, że wykładnia taka ma zastosowanie nie tylko wówczas, gdy umowa przewozu została zawarta bezpośrednio między pasażerem a przewoźnikiem lotniczym, lecz także wówczas, gdy umowa ta została zawarta za pośrednictwem osoby trzeciej, takiej jak internetowe biuro podróży.
TSUE zaznaczył natomiast, że nałożone na obsługującego przewoźnika lotniczego rozporządzeniem zobowiązania pozostają bez uszczerbku dla jego prawa do dochodzenia odszkodowania, zgodnie z obowiązującym prawem krajowym, od jakiegokolwiek podmiotu (np. organizatora wycieczek lub innego podmiotu, z którym przewoźnik zawarł umowę), który spowodował, że przewoźnik uchybił spoczywającym na nim zobowiązaniom.

 

* Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. 2004, L 46, s. 1).

Źródło: curia.europa.eu